بررسی کارایی مصرف آب آفتابگردان در روش های آبیاری سطحی و فتیلهای
Résumé
خشکی مهمترین عامل محدودکننده تولید گیاهان زراعی در مناطق خشک و نیمهخشک است. به دلیل کاهش بارندگی، گرم شدن سطح کره زمین و هدر رفتن مقدار قابلتوجهی از آبهای سطحی در اثر تبخیر، این پژوهش بهمنظور تعیین میزان مصرف آب در سامانه آبیاری فتیلهای در مقایسه با سامانه آبیاری متداول (آبیاری سطحی) و طراحی و عملیاتی کردن سامانه آبیاری فتیلهای در مزرعه انجام شد. این آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی دانشگاه رازی در سال 1394 اجرا شد.تیمارهای آزمایشی شامل، آبیاری معمولی بهعنوان تیمار شاهد و آبیاری فتیلهای بود. نتایج نشان داد که آبیاری فتیلهای نسبت به آبیاری سطحی محتوای نسبی آب برگ، سطح برگ، ارتفاع بوته و ساقه اصلی بیشتری را دارا بود. ازنظر وزن مخصوص برگ تفاوتی بین سامانههای آبیاری وجود نداشت. همچنین آبیاری فتیلهای نسبت به آبیاری سطحی ازنظر مصرف آب کاراتر و ماده خشک بیشتری تولید کرد. علت احتمالا این است که سله خاک و خیس شدن سطح خاک در آبیاری فتیلهای کمتر است. دسترسی دائمی به آب و عدم شرایط غرقابی هم میتواند رشد گیاه را بهبود ببخشد و کارایی مصرف آب و تولید ماده خشک را افزایش دهد.
Citer ce document
Accès au document
Texte intégral en lecture en ligne, réservé aux abonnés SPHAERO et aux membres de l'institution. Se connecter
Voir l'article sur le site de la revueAuteur(s)
Statistiques
Consultations : 3
Téléchargements : 0