بررسی رابطهی بهزیستی روانشناختی با جهتگیری مذهبی و بخشش در دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی

سابقه و هدف: با توجه به ظهور رويكرد مثبت­نگر به سلامت رواني در سال­هاي اخير، بهزيستي روان­شناختي، که معیاری برای رشد استعدادهاي واقعي هر فرد محسوب می­شود، توجه مجامع علمي را به خود جلب کرده است؛ به همین دلیل، شناسايي عوامل تأثيرگذار بر آن داراي اهميت اساسي است. ازاین­رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بهزیستی روان‌شناختی با جهت‌گیری مذهبی و بخشش در دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی انجام شده است. روش کار: این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی؛ و جامعه‌ی آماری شامل همه­ی دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1394 است، که از میان آنان 150 دانشجو (­نمونه­ی پژوهشی) با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش­نامه‌ی بهزیستی روان‌شناختی ریف، پرسش­نامه‌ی جهت‌گیری مذهبی آلپورت و مقیاس بخشش والکر و گارسوخ، جمع‌آوری؛ و با روش‌های آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) تحلیل شد. در این پژوهش همه‌ی موارد اخلاقی رعایت شده است. علاوه‌براین، نویسندگان مقاله هیچ‌گونه تضاد منافعی گزارش نکرده‌اند. یافته‌ها: یافته‌های به‌دست‌آمده نشان داد که بین بهزیستی روان‌شناختی با جهت‌گیری مذهبی درونی و بخشش رابطه‌ی مثبت معنادار؛ و همچنین بین بهزیستی روان‌شناختی و جهت‌گیری مذهبی بیرونی رابطه‌ی منفی وجود دارد (01/0>P). نتیجه‌گیری: بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که مد نظر قراردادن جهت‌گیری مذهبی و تلاش برای ارتقاي بخشش در دانشجويان، مي­تواند زمينه­‌ساز ارتقاي بهزيستي روان­شناختي آنان شود.