بررسي ارتباط زيارت امام رضا(ع) با احساس شادکامی و رضايت از زندگي

سابقه و اهداف: دین و مذهب از رکن­های اصلی فرهنگ هر ملتی است و جامعه را هویت و انسجام می­بخشد و در افراد جامعه حس هم­بستگی به وجود می­آورد. دستورهای دینی، مراسم­ها و آیین­های دینی، همگی عامل­هایی است که می­تواند در درمان و پیشگیری اختلالات روانی و همچنین برای ارتقای بهداشت روان، به نحو مؤثری به کار گرفته شود. اما یکی از مناسک دینی مؤثر در درمان اختلالات روانی، زیارت است که می­تواند نقشی مهم در سلامت روان افراد داشته باشد. هدف پژوهش حاضر نیز تعيين رابطه­ی بین زیارت امام رضا(ع) با احساس شادکامی و رضايت از زندگي، از يك سو؛ و نقش زيارت در پيش­بيني آن­ها، از سوي ديگر است. مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع توصيفي- همبستگی است و جامعه­ی آماری نمونه، زائران و مجاوران حرم امام رضا(ع) است؛ که 382 نفر از افراد در این پژوهش به شیوه­ی انتخاب در دسترس شرکت کردند. در این تحقیق براي سنجش نمره­ی زيارت افراد، از  پرسش­نامه­ی محقق­ساخته­ی زیات امام رضا(ع) استفاده شد، كه دارای20 پرسش مربوط به نگرش به زيارت و عمل به زيارت بوده است. اين پرسش­نامه به صورت مقياس ليكرت چهار درجه­یي 1 تا(از كاملا مخالفم تا كاملا موافقم) تقسيم بندي شده است. دامنه­ی نمره­های کلی این پرسش­نامه از 20- 80 است. افزون بر این، مقیاس احساس شادکامی آکسفورد و مقياس رضايت از زندگي دينر، براي دو متغير احساس شادكامي و رضايت از زندگي استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده­ها نیز با استفاده از نرم افزار spss(نسخه­ی 20) و روش­هاي آماري ضريب همبستگی پیرسون و تحليل رگرسیون دو متغيره انجام گرفت. یافته‌ها: يافته­ها نشان داد که بین ميزان نگرش و ميزان عمل به زيارت امام رضا(ع) با احساس شادكامي و رضايت از زندگي، در سطح(001/0 p<)، همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين زیارت، پیش­بینی­کننده­ی معنی­داری در سطح(001/0 p<) برای احساس شادکامی و رضايت از زندگي بوده و ميزان اين تأثير براي احساس شادكامي، 66/0Beta=؛ و براي رضايت از زندگي، 49/0Beta= بوده است.  نتیجه‌گیری: در نتيجه مي­توان گفت كه زیارت امام رضا(ع) که آیینی مذهبی در جامعه­ی شیعی است، می­تواند احساسات روان­شناختی افراد را تحت تأثیر قرار دهد و زمینه­ی شادکامی و رضايت از زندگي آن­ها را فراهم نماید.