بررسی رابطۀ بین دلبستگی به خدا، دلبستگی به بزرگسالان و تابآوری با خودشفقتورزی و ذهنآگاهی در دانشجویان دانشگاه تهران در سال 1395

سابقه و هدف: دربارۀ ارتباط تنگاتنگ بهداشت روانی و تاب‌آوری اتفاق‌نظر بالایی وجود دارد. هدف اصلی مطالعۀ حاضر بررسی رابطۀ بین دلبستگی به خدا، دلبستگی به بزرگسالان و تاب‌آوری با خودشفقت‌ورزی و ذهن‌آگاهی در دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه تهران بود. روش کار: طرح پژوهش حاضر از نوع همبستگی و جامعۀ آماری آن شامل کلیة دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه تهران در نیم‌سال اول تحصیلی 96-95 بود که از میان آنان 200 نفر از دانشجویان دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس‌های دلبستگی به خدا، دلبستگی به بزرگسالان، تاب‌آوری، خودشفقت‌ورزی و ذهن‌آگاهی؛ و برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر استفاده شد. در این پژوهش همۀ موارد اخلاقی رعایت شده است و مؤلفان مقاله هیچ‌گونه تضاد منافعی گزارش نکرده‌اند. یافته ‌ ها: نتایج نشان داد که بین دلبستگی ایمن به خدا با تاب‌آوری، ذهن‌آگاهی و خودشفقت‌ورزی رابطۀ مثبت و معنادار؛ ولی بین دلبستگی اجتنابی با تاب‌آوری، ذهن‌آگاهی و خودشفقت‌ورزی رابطة منفی وجود داشت؛ همچنین دلبستگی به بزرگسالان با تاب‌آوری رابطۀ مثبت و معنادار داشت؛ اما بین دلبستگی اضطرابی به بزرگسالان با ذهن‌آگاهی و تاب‌آوری رابطۀ معناداری به ‌دست نیامد. همچنین بر پایۀ نتایج به‌دست‌آمده، تاب‌آوری و دلبستگی ایمن به خدا توانستند به‌طور مثبت ذهن‌آگاهی را پیش‌بینی کنند. نتیجه ‌ گیری: افرادی که دلبستگی‌شان به خدا ایمن بود، برای خود ارزش قائل­­ می‌شدند و می‌دانستند که خداوند آنان را دوست دارد و کمک‌کننده و جواب‌دهنده به خواست‌ها و دعاهای آنان است؛ برعکس افراد با دلبستگی اجتنابی، خدا را دور از دسترس می‌دانستند و از او دوری می‌کردند. استناد مقاله به این صورت است : Nosrati F, Batavani AR, Ghobari-Bonab B, Masjedsaraee MR. The Relationship between Attachment to God, Attachment to Adults, Resilience, Self-compassion and Mindfulness in Undergraduate Students in Tehran University. Pizhūhish dar dīn va salāmat. 2020;6(1):5-18. https://doi.org/10.22037/jrrh.v6i1.22990 .