پیشبینی افسردگی بر اساس صبر و مؤلفههای آن در دانشجویان دانشگاه شیراز در سال 93 - 94

با توجه به شیوع زیاد افسردگی شناخت عوامل پیش‌بینی کننده، برای پیشگیری و مداخله زودهنگام اهمیت دارد. در اسلام برای پیشگیری از افسردگی بر صبر تاکید زیادی شده است. هدف از انجام این پژوهش پیش بینی افسردگی بر اساس صبر و مولفه های آن بود. طرح پژوهش از نوع همبستگی و  جامعه آماری دانشجویان دانشگاه شیراز  بود که 209 نفر از آنها به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های  افسردگی بک و صبر بود. به منظور تجریه و تحلیل داده ها از روش رگرسیون همزمان و گام به گام استفاده شد. نتایج نشان داد مولفه های استقامت و رضایت توانستند افسردگی را به صورت منفی و معنادار پیش بینی نمایند. نمره کل صبر نیز توانست به صورت منفی و معنادار افسردگی را پیش بینی نماید. نتایج پژوهش حاضر بیانگر این نکته است که درمانگران و پژوهشگران باید نقش مؤلفه های مذهبی را در شکل گیری و درمان افسردگی مورد مداقه بیشتری قرار دهند. سابقه و هدف: با توجه به شیوع فراوان افسردگی در میان جوامع مختلف، شناخت عوامل پیش‌بینی‌کننده، برای پیشگیری و مداخله‌ی زودهنگام اهمیت دارد. در اسلام برای پیشگیری از افسردگی، بر صبر تأکید بسیاری شده است. ازاین‌رو، هدف از انجام این پژوهش پیش‌بینی افسردگی بر اساس صبر و مؤلفه‌های آن است. روش کار: این پژوهش ازنوع همبستگی و جامعه‌ی آماری آن شامل دانشجویان دانشگاه شیراز است که 209 نفر از آنان به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه‌های افسردگی بک و صبر است و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از روش رگرسیون همزمان و گام‌به‌گام استفاده شده است. در این پژوهش همه‌ی موارد اخلاقی رعایت شده است. علاوه‌براین، نویسندگان مقاله هیچ‌گونه تضاد منافعی گزارش نکرده‌اند. یافته‌ها: بر اساس یافته‌ها، مؤلفه‌های استقامت و رضایت و همچنین نمره‌ی کل صبر توانسته افسردگی را به‌صورت منفی و معنادار پیش‌بینی کند. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر بیانگر این نکته است که درمانگران و پژوهشگران باید به نقش مؤلفه‌های مذهبی در شکل‌گیری و درمان افسردگی توجه بیشتری داشته باشند. استناد مقاله به این صورت است : Mahdiyar M, Taghavi S M R, GoudarziM A. Predicting Depression among Shiraz University Students Based on Patience and its Components. J Res Relig Health. 2017; 3(4): 21- 31.  DOI: https://doi.org/10.22037/jrrh.v3i4.15039