مطالعه تطبیقی الگوی تأمین نیروی انسانی دفاعی کشور از طریق تحول از ارتش وظیفهای به ارتش حرفهای

انقلاب در امور نظامی و تحول در حوزه‌های دفاعی یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که سال‌های متمادی توجه سیاستمداران و استراتژیست‌های دفاعی نظامی را به خود جلب کرده است. تحول دفاعی در قرن بیستم عمدتا در حوزه تسلیحات و فناوری نظامی مورد توجه بوده است و تحول در حوزه‌های ساختار و سازمان دفاعی در مقایسه با تحول در فناوری دفاعی روند بسیار کندی را سپری کرده بود  اما با ورود به قرن بیست و یکم تحول در ساختار و سازمان نیروهای مسلح کشورها در قالب تحول از ارتش‌های وظیفه‌ای به ارتش حرفه‌ای بطور وسیعی مورد توجه کشورهای جهان قرار گرفت بطوری‌که فقط در دهه اول قرن بیستم حدود 30 کشور ساختار و سازمان دفاعی نظامی خود را از سربازی اجباری و ارتش وظیفه‌ای به سربازی داوطلبانه و ارتش حرفه‌ای تغییر داده‌اند که در حال حاضر این تعداد از کشورها  به رقم حدود 100 رسیده‌اند. ایران نیز در زمینه تحول دفاعی سیاست‌های قابل توجهی در حوزه تسلیحات و فناوری نظامی تجربه کرده است اما در حوزه ساختار و سازمان نظامی تحول قابل توجهی را تجربه نکرده است. علت اصلی این عدم تحول در ایران فقر نظری و مطالعات  تطبیقی  و امکان‌سنجی‌ها در زمینه تحول از ارتش وظیفه‌ای  به ارتش حرفه‌ای بوده است. در این مقاله تلاش شده است با مطالعه تطبیقی تجربه کشورهای جهان و تبیین نوع و جایگاه آن‌ها در نظام تجول دفاعی جهان، سیاست‌ها و استراتژی‌های موفق کشورهای پیش رو در مورد ایران تبیین گردد. در این پژوهش که به روش توصیفی و تحلیلی انجام شده، تلاش شده است ابتدا وضعیت کشورهای جهان در نظام تحول دفاعی بررسی شده و فرآیند این تحولات پس از جنگ جهانی دوم تا کنون بررسی شود و سپس کشورها و ارتش‌های موفق در زمینه تحول دفاعی از ارتش وظیفه‌ای به ارتش حرفه‌ای مورد بررسی قرار گرفته و ضمن مقایسه موقعیت ایران با کشور منتخب که 10 کشور می‌باشد سیاست‌ها و راهبردهای موفق این کشورها که قابلیت بومی‌سازی در ایران را دارند، تبیین شده‌اند.